August 12th, 2013

rovás, varpho

"Poyrzyymyż na oſobę obrzezaną: Tę ukazuie nam Łukaſz S. w tym ſłowku: Dźiećiątko."

w ramach projektu przepisywania postylli ks. Dambrowskiego "z gotyku na nasze":



Przy przepisywaniu unowocześniłem ortografię [np. chrześcijanie zamiast chrześćianie], zachowałem jednak oryginalną interpunkcję i archaiczną formę przedrostka stopnia najwyższego na-. Poza tym konsekwentnie zapisywałem j, ó, ż i ś [głównie w skrócie od "święty"] wszędzie tam, gdzie występują one we współczesnym języku polskim, ponadto w paru miejscach w nawiasach kwadratowych uzupełniłem wyrazy do współczesnej formy, żeby uniknąć nieporozumienia. Kursywą podaję wtręty obcojęzyczne [łacińskie], zapisane w oryginale pismem prostym. Większość zapisów marginesowych pomijam, z wyjątkiem tych, które stanowią podanie źródła [najczęściej adresu biblijnego], te umieszczam w tekście głównym w nawiasie kwadratowym.



Na dzień Nowego Lata,
Ewanielia u Łukasza Ś. w 2. Rozd.

A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus: którym było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.


Collapse )

Zob. też: na I Adwentową, przepisane przez J.J.R.